Στη χώρα του μύθου, την εποχή της μαγείας,
το πεπρωμένο ενός μεγάλου βασιλείου στηρίζεται στους ώμους ενός νέου.
Το όνομά του...
Μέρλιν.
- Θείε. - Είναι αργά, Αρθούρε, τι σε βασανίζει;
Τίποτα απολύτως.
Πήρα μια απόφαση, και πρέπει να σε ενημερώσω.
Αν και δε θα σου αρέσει.
Θα παντρευτώ την Γκουέν.
Συγγνώμη.
Αν πει ναι.
- Άρχοντα... - Όχι.
Ξέρω, είναι υπηρέτρια και εγώ βασιλιάς. Δεν είναι σωστό.
Δεν είναι τόσο απλό.
Έχει αποδείξει ότι είναι πολύτιμο στήριγμα και σύμβουλος.
Δε χρειάζεσαι γυναίκα για στήριγμα.
Εγώ είμαι εδώ.
Είσαι πολύ αρρενωπός για μένα.
Θέλω μια καλή σύμβουλο και ένα σταθερό στήριγμα.
Δε θέλω μια βασίλισσα που να περιφέρεται και να συμφωνεί σε όλα.
Ούτε ο κόσμος το θέλει. Έχω ήδη αποφασίσει.
Θέλω να γίνει η βασίλισσα, και θέλω να το αποδεχτείς.
Κυρία μου.
- Ελπίζω να έχεις λόγο που με τρόμαξες. - Δυστυχώς, έχω.
Ο Αρθούρος θα παντρευτεί την Γκουέν.
Το όνειρό μου.
- Δε θα τη δω στον θρόνο μου! - Δεν ξέρω πώς θα τη σταματήσουμε.
Υπάρχει κάποιος που μπορεί να χαλάσει τα σχέδια και να μπει ανάμεσά τους.
Όλοι έχουμε μυστικά, και, δυστυχώς, ξέρω τα δικά της.
Ξέρω πώς να την καταστρέψω.
Ο ΛΑΝΣΕΛΟΤ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ
Έρχομαι ειρηνικά.
Μοργκάνα Πεντράγκον.
Η μοίρα σου ορίζει να φέρεις τους παλιούς τρόπους.
Ελπίζω να ζήσω, για να το δω.
Εσύ θυμάσαι ακόμα την παλιά θρησκεία.
Σε χρειάζομαι.
Δώρο από την αδερφή μου.
Πολύ ενδιαφέρον δώρο.
Τίμημα ψυχής.
Και δεν ξέρεις πώς να το απελευθερώσεις.
Θέλω να το κρατήσω.
Το δώρο, πράγματι, είναι ισχυρό,
αλλά υπάρχει μόνο ένας τρόπος να το διαχειριστείς.
Πρέπει να πας στην τελευταία από τις πέντε πύλες
που διαχωρίζει τον κόσμο μας...
από τον κόσμο των νεκρών.
Βρες τη λίμνη Νέμεϊν,
με τα σκοτεινά νερά σαν τη νύχτα
και τόσο γαλήνια σαν τον θάνατο.
Ρίξε το κέρμα στα βάθη της
και η ευχή σου θα γίνει.
Ονομάζομαι Λάνσελοτ, κυρία μου.
Στις διαταγές σας.
Κουράστηκες.
Λίγοι έχουν ζήσει τέτοιο ταξίδι.
Δεν ξέρω πού έχω βρεθεί, κυρία.
Μόνο ότι σας ανήκω.
Ηρέμησε.
Δε θα το χρειαστείς.
Όχι ακόμα.
Έχουμε δουλειά, αλλά η καρδιά σου είναι πιο σημαντική από το σπαθί.
Υπάρχει μια γυναίκα που είναι υπηρέτρια.
Μια χωρική, η Γκουίνεβιρ.
Ή Γκουέν, όπως τη φωνάζουν.
Πολλές προσπάθησαν να κερδίσουν τον Αρθούρο,
αλλά τον κέρδισε η Γκουέν.
Είναι τίμια και καλή. Απλός άνθρωπος.
Ο Αρθούρος την εμπιστεύεται,
όπως κι εσένα.
Γιατί είσαι ο Λάνσελοτ,
ο ευγενής, ο γενναίος και ο σεβαστός.
Είσαι ό,τι λέει ο κώδικας των ιπποτών.
Κάποτε ήταν δική σου, Λάνσελοτ.
Ήσουν η πρώτη της αγάπη.
Και η τελευταία της.
Γκουίνεβιρ, θα μου κάνεις την τιμή να με παντρευτείς;
- Αυτό σημαίνει ναι; - Συγγνώμη, ναι.
Ναι.
Πώς πάει με τον παλιό μας εχθρό;
Μαθαίνει γρήγορα. Σύντομα θα τους πείσει ότι είναι ο Λάνσελοτ που όλοι ξέραμε.
Νόμιζα ότι θα με ευχαριστούσε να διαμορφώσω το μυαλό του.
Αλλά, τελικά, νιώθω λύπη.
Ήταν τόσο δυνατός.
Και τώρα μόνο ένα φάντασμα.
Θα λυπηθώ που θα φύγει.
Σου βγάζω το καπέλο.
Είναι, αν μη τι άλλο, ένα πρωτότυπο δώρο αρραβώνων.
Η ρομαντική χειρονομία θα ήταν να δώσεις λουλούδια,
ένα γραπτό τραγούδι.
Αλλά εσύ της προσφέρεις ιδρωμένους άνδρες να χτυπιούνται.
Έτσι πρέπει. Όπως και πριν από τον γάμο του πατέρα μου.
Δεν είναι καν πρωτότυπη χειρονομία.
Εκείνη καταλαβαίνει.
Ευχαριστώ πολύ.
- Ποιος στο καλό είναι; - Δεν έχω ιδέα.
Θυμάμαι πολύ λίγα απ' όταν πέρασα το πέπλο.
Δε θα μπορέσω να σας διαφωτίσω, όπως θα ήθελα.
Χαρά μας που είσαι εδώ.
Είμαστε χαρούμενοι και κατάπληκτοι.
Το οφείλω στους Μαντχάβι. Όταν με βρήκαν, σχεδόν πέθαινα.
Ευτυχώς, η παράδοσή τους λέει να δίνουν φαγητό και στέγη στους άπορους.
Ήμουν έτσι ακριβώς.
Πού σε βρήκαν;
Σ' ένα πέρασμα του δρόμου στα βουνά Φεόρε.
Στη γη του Σένρεντ.
Ταξίδεψα μαζί τους πολύ καιρό, στα βάθη των ερήμων του Νότου.
Σταδιακά, ανέκτησα δυνάμεις.
Κι όταν έγινα δυνατός, επιβίωνα έτσι όπως ήξερα,
με το σπαθί.
Ύστερα, πήγα προς τον Βορρά.
Και έτσι γύρισες.
Ήταν ανεκτίμητη η θυσία σου στη Νήσο των Ευλογημένων.
Πάντα θα το θυμόμαστε.
Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω.
Θέλω να κάνω πρόποση...
γι' αυτούς που αγαπώ περισσότερο.
Για το Κάμελοτ.
- Για το Κάμελοτ. - Για το Κάμελοτ.
- Κοιμήσου στο κρεβάτι μου. - Όχι.
Μετά απ' όλα αυτά, είναι το ελάχιστο που μπορώ να κάνω.
Ευχαριστώ.
Κι εγώ χαίρομαι.
Σκεφτόμουν για πολύ καιρό...
ό,τι συνέβη, αν σε είχα σώσει, αν μπορούσα να κάνω κάτι...
Αν είχα μαγεία...
Αν είχαμε μαγεία, Μέρλιν,
η ζωή θα ήταν ευκολότερη.
Καληνύχτα.
Ωχ, όχι.
Ξέρω αυτό το βλέμμα.
Θέλω να πιστεύω ότι όλα είναι καλά.
Και ότι έχουμε τον Λάνσελοτ.
Αναμφίβολα, του μοιάζει.
- Ναι. - Τι είναι;
Δεν ξέρω.
Κάτι δεν πάει καλά.
Όταν μιλούσε, το διαισθάνθηκα. Ο τρόπος που με χαιρέτησε με υποψίασε.
Και με αυτό που έγινε τώρα, το επιβεβαίωσα.
Ξέχασε ότι έχω μαγεία.
Ποτέ δε θα το ξεχνούσε.
Πράγματι, παράξενο.
Δώσ' του χρόνο.
Ανυπομονώ να ακούσω.
Θα νιώσεις περήφανη. Ο Αρθούρος και οι ιππότες το πίστεψαν.
Και η Γκουέν; Θα ξαφνιάστηκε, παραμονή του γάμου της.
Ακόμη κι αν αναστατώθηκε, το έκρυψε.
Αγαπάει πραγματικά τον Αρθούρο.
Δε νιώθει πια το ίδιο για τον Λάνσελοτ.
Έχω σκεφτεί αυτό το ενδεχόμενο.
Ώρα να ξυπνήσουν αυτά τα αισθήματα.
Δεν ήξερα αν θα σ' έβρισκα εδώ. Σκέφτηκα ότι θα έμενες στο παλάτι.
Θέλω να μείνω εδώ όσο μπορώ. Δεν είναι κάτι, αλλά είναι σπίτι μου.
Μπορώ να μπω;
Θέλω μόνο να σου ευχηθώ.
Δεν πίστευα ότι θα σε ξανάβλεπα.
Το ξέρω.
Όταν άκουσα τι έκανες, ένιωσα τόσο ένοχη.
- Όχι. - Προστάτεψες τον Αρθούρο, όπως σου ζήτησα.
Χάρη σε σένα θα γίνει ο γάμος.
Δεν ξέρω πώς να σ' ευχαριστήσω.
Δε χρειάζεται. Αυτό ένιωσα ότι έπρεπε να κάνω.
Εσύ μου έμαθες
να πιστεύω σε μένα.
Θα είσαι υπέροχη βασίλισσα.
Τον αγαπάς πιο πολύ από κάθε άλλον άνθρωπο.
Οι Μαντχάβι μού έδωσαν αυτό ως σύμβολο καλής τύχης.
Για το ταξίδι.
Φόρα το, για να βλέπω την καλοσύνη τους σ' εσένα.
Είναι σπάνιο,
και ήμουν τυχερός που μου το έδωσαν.
Σας εύχομαι παντοτινή ευτυχία.
Το κοτόπουλο είναι καλό. Ωραίος ζωμός.
Τι ξέρεις για τη νεκρομαντεία;
Τι;
Ξέρεις πολλά για τα πάντα, σωστά;
Η νεκρομαντεία είναι η πιο επικίνδυνη πρακτική μαγείας.
Ακόμη και στην παλιά θρησκεία, την έβλεπαν με μεγάλη καχυποψία.
Ξέρω ότι θα μετανιώσω που ρωτάω, Μέρλιν,
αλλά γιατί θες να ξέρεις;
Νομίζω ότι κάποιος επανέφερε τον Λάνσελοτ.
Να υποθέσω ότι εννοείς τη Μοργκάνα;
Ναι.
Οι παλιοί μύθοι λένε για τέτοια πλάσματα.
Τα αποκαλούν φαντάσματα.
Η τέχνη της νεκρομαντείας καλεί βασανισμένες ψυχές.
Άρα, γίνεται;
Ακόμη κι αν γίνεται, δεν μπορούμε να ξέρουμε σίγουρα.
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΝΕΚΡΟΜΑΝΤΕΙΑΣ
Ή ξέρουμε;
Τώρα.
Ήθελα να ήταν ψέμα.
Το ξέρω. Όλοι τον θέλαμε πίσω.
Ναι.
Όσο τίποτα.
Είναι σκιά του εαυτού του,
σκιά με κακή πρόθεση.
Λες να βλάψει τον Αρθούρο;
Για όποιον λόγο κι αν ήρθε, δεν είναι για καλό.
Δώσ' μου.
Άφησέ με.
Ευχαριστώ.
Ήθελα μόνο να σου ευχηθώ.
Δε θα έπρεπε να το λες στον άντρα σου;
Ναι.
Πρέπει.
Θα το κάνω.
Δεν ξέρω γιατί βρίσκομαι εδώ.
Μην είσαι έτσι, ο Αρθούρος κέρδισε.
Ναι.
Είναι στον τελικό με τον Λάνσελοτ.
Ναι, το ξέρω.
Ο κόσμος θα ενθουσιαστεί.
Να είσαι έτοιμος. Μπορεί να χρειαστεί μαγεία.
Ο Αρθούρος δεν είναι καλά για να συνεχίσει.
Δε θα αποσυρόταν, κι ας κατέρρεε.
Τι συμβαίνει; Γιατί υποχώρησε;
Πρέπει να χαίρομαι. Ο Αρθούρος ζει.
Άρχοντά μου.
Σήκω, σερ Λάνσελοτ. Δε χρειάζεται.
Επιβεβαίωσες ότι ήσουν ο πιο ευγενής ιππότης.
Ευχαριστώ.
Δε θα το ξεχάσω.
Υψηλότατε.
Αν δεν ήρθε για να σκοτώσει τον Αρθούρο, τότε τι;
Δεν ξέρω.
Μακάρι να ήξερα.
Όλα είναι έτοιμα.
Η Γκουέν πλησιάζει στον στόχο, όπως συμφωνήσαμε.
Τα κατάφερες. Η λαίδη Μοργκάνα θα χαρεί πολύ.
Αρθούρε.
Συγγνώμη. Πρέπει να δείτε κάτι.
Είμαστε ασφαλείς εδώ;
Κανείς δεν έρχεται στην αίθουσα συμβουλίων τη νύχτα.
Σας παρακαλώ!
Σταμάτα, σε παρακαλώ!
Σταματήστε, σας παρακαλώ!
Σας παρακαλώ, σταματήστε.
Δε με αφορούν τα προσωπικά σας, αλλά είναι και θέμα κυβερνητικό.
Σας κορόιδεψε, και πρέπει να απαντήσετε δυναμικά.
Στις μέρες του πατέρα σου, η μοιχεία τιμωρούνταν με θάνατο.
Και τον Λάνσελοτ, ο θάνατος δεν τον τρομάζει.
Πρέπει να πεθάνει...
οδυνηρά.
Φύγετε, σας παρακαλώ.
Όλοι σας.
Τώρα.
Κι εσύ, θείε.
- Άρχοντα... - Τώρα.
Τι κάνεις γονατιστή; Είμαι απλώς βασιλιάς σου; Σήκω.
Θα γινόμουν άντρας σου.
Τι συνέβη;
Ξέρω ότι ήμασταν ευτυχισμένοι.
Το ένιωθες;
Τον αγαπάς;
- Πάντα τον αγαπούσες; - Όχι.
Όταν έλεγες ότι με ήθελες.
Το εννοούσα.
Αύριο θα γινόταν ο γάμος μας.
Το ξέρω.
- Αν ανησυχούσες... - Δεν ανησυχούσα.
- Αν είχες αμφιβολίες... - Δεν είχα.
Τότε, συγγνώμη, αλλά πρέπει να είμαι χαζός. Τι έκανες;
Συγγνώμη.
Όχι.
Όχι. Εγώ συγγνώμη.
Είσαι τα πάντα για μένα, Αρθούρε.
Ο Λάνσελοτ ήταν πριν από πολύ καιρό.
Αλλά δεν τον σκεφτόμουν έτσι, εδώ και χρόνια.
Πίστευα ότι πέθανε, ότι δε θα τον ξανάβλεπα.
Και όταν τον είδα, με κυρίευσε.
Ένιωσα έλξη, δεν μπόρεσα να σταματήσω.
Δεν ξέρω γιατί!
Σ' αγαπώ, είσαι τα πάντα για μένα.
Όλα αυτά τα χρόνια σε περίμενα.
Έπρεπε να περιμένεις άλλη μία μέρα.
Ήθελα μόνο να γίνω βασίλισσά σου.
Θέλω ακόμη να γίνω.
Ξέρεις τι λένε;
Ότι ο πατέρας μου θα σε σκότωνε.
Δε θέλω να σε δω νεκρή,
ούτε και να σε βλέπω.
Ούτε να σε κοιτάω όλη μέρα.
- Θα φύγεις με το πρώτο φως. - Αρθούρε...
Αλλιώς θα πεθάνεις.
- Όχι! Δεν μπορώ χωρίς εσένα. - Έχω αποφασίσει.
Πού να πάω;
Λυπάμαι.
Λυπάμαι, ειλικρινά.
Αυτό ήθελε εξαρχής η Μοργκάνα.
Δεν άντεχε την ταπείνωση να βλέπει την Γκουέν στον θρόνο.
Είναι πολύ σκληρή εκδίκηση.
Η Μοργκάνα, όμως, φταίει.
Πρέπει να πείσω τον Αρθούρο.
Αν ήξερε ότι ο Λάνσελοτ είναι φάντασμα...
Δε θα άλλαζε ό,τι έκανε η Γκουέν.
Η προδοσία της τον απασχολεί, Μέρλιν.
Αυτό δε θα άλλαζε τη φύση του Λάνσελοτ.
Η Γκουέν είναι η ένοχη.
Είναι από τη Μοργκάνα.
Επιθυμεί κάτι τελευταίο.
Όπως επιθυμεί. Είμαι στις διαταγές της.
Δεν είναι πολύ αργά.
Ήταν μεγάλο το λάθος της, αλλά είναι καλή. Το πιστεύω ειλικρινά.
Κι εγώ, Μέρλιν.
- Κι εγώ. - Μπορείς να τη συγχωρέσεις;
Δεν είναι αυτό.
Ο Άγκραβεϊν;
Εξαιτίας του, σωστά;
Κάνει λάθος. Δε σε θεωρούν αδύναμο ή χαζό.
Θα σε θεωρήσουν συμπονετικό, με κατανόηση.
Είσαι γενναίος που εκφράζεσαι.
Η Γκουέν είναι φίλη σου, καταλαβαίνω. Αλλά κάνεις λάθος.
Την αγαπώ με όλη μου την καρδιά.
Ξέρω ότι εν καιρώ θα τη συγχωρέσω,
αλλά δεν την εμπιστεύομαι.
Δεν το αντέχω αυτό, ούτε ως βασιλιάς ούτε ως σύζυγος.
Όσο κι αν με πονάει,
είναι καλύτερα να φύγει.
Άρχοντα.
Τον βρήκαν οι φρουροί.
Τι συνέβη;
Φαίνεται πως αυτοκτόνησε. Δε θα έπρεπε να μας εκπλήσσει.
Όπως και να έχει,
ο Λάνσελοτ ήταν τίμιος.
Βεβαιωθείτε ότι θα έχει κατάλληλη ταφή.
Μέρλιν.
Ευχαριστώ.
Μέρλιν.
Είχες δίκιο που φοβόσουν.
Οι Δρυΐδες χτίζουν ναούς για τις βασανισμένες ψυχές.
Όχι!
Τι νομίζεις ότι κάνεις;
Ο Έλιαν μάλλον ενόχλησε το πνεύμα στον ναό.
Αρθούρε!
Υποτιτλισμός: Θωμαΐς Καρύδη